Kredyt CHF

Kiedyś wciskany przez banki,
dziś unieważniany przez sądy.
Klienci odzyskują pieniądze!
Raty kredytowe były i są zawyżane.

Jak odzyskać nadpłatę?

Kategoria: wyroki

na podstawie niniejszej umowy, wymiany walutowe odbywały się jedynie „na papierze”, dla celów księgowych, natomiast do faktycznego transferu wartości dewizowych w którąkolwiek stronę nie dochodziło. W efekcie różnica pomiędzy kursem zakupu danej waluty a kursem sprzedaży tej waluty przez bank, ustalanych wyłącznie przez pozwanego, stanowiła jego czysty dochód, zwiększający dodatkowo koszty kredytu dla klienta. W tym mechanizmie wyjątkowo mocno zauważalna była sprzeczność postanowienia § 11 ust. 4 umowy z dobrymi obyczajami, stanowiąc rażące naruszenie interesów powódki.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie
(sygn. akt. I ACa 16/15)

Sąd uznał roszczenie Powódki za zasadne, przyjmując za podstawę swojego rozstrzygnięcia, że umowa łącząca strony niniejszego postępowania jest nieważna, z przyczyn, o których mowa poniżej.
(…)
Osią sporu w sprawie była ocena prawna umowy łączącej strony tego postępowania,
która różniła się diametralnie pomiędzy stronami, tak co do waluty, na jaką opiewała umowa,
co do istnienia w niej postanowień o charakterze abuzywnym, czy w końcu co do jej
ważności bądź bezskuteczności.
Sąd Okręgowy w Warszawie
(sygn. akt: III C 299/15)

Sąd Okręgowy napisał także w uzasadnieniu tego wyroku z 2017-05-17:
„Dokonując analizy dalszych zarzutów podniesionych przez Powódkę, Sąd uznał za zasadny zarzut dotyczący abuzywności wskazanych klauzul umownych, zgodnie z art. 3851 k.c.”

NIEPRAWOMOCNE UNIEWAŻNIENIE KREDYTU w 2 lata

  • w kwietniu 2015r. Klient pozywa Bank Millenium
  • w maju 2017r. klient wygrywa nieprawomocnie

Bank Millenium musi po wyroku:

  1. zwrócić wszystkie PLN, jakie klient wpłacił (z odsetkami)
  2. zwrócić wszystkie CHF, jakie klient wpłacił (z odsetkami)
  3. zwrócić koszty zastępstwa procesowego klientowi (koszt prawnika)

Znając, życie Bank się odwoła…więc ciąg dalszy nastąpi.

Prawnikiem kredytobiorcy była r.pr. Barbara Garlacz z Harvest Law

Doprowadziło to do sytuacji, w której zastosowana klauzula waloryzacyjna sprzeczna była z naturą kredytu bankowego, istotą waloryzacji, a ponadto naruszała zasady współżycia społecznego, jako niedająca się pogodzić ze społecznym poczuciem sprawiedliwości oraz ekwiwalentności świadczeń, a także dobrymi obyczajami w stosunkach z konsumentami. Z tych względów omawiane postanowienia umowne pozostawały w sprzeczności z art. 69 ust. 1 w zw. z art. 3531, 3581 § 2, 5 k.c. i jako takie,na podstawie art. 58 § 1 k.c. były nieważne. To zaś pociągało za sobą nieważność całej umowy.

Sąd Okręgowy w Warszawie
(sygn. akt. III C 75/16)

Sąd Okręgowy napisał także w uzasadnieniu tego wyroku z 2016-12-02
Z tego punktu widzenia treść łączącego strony stosunku prawnego była sprzeczna z art. 69 ust. 1 i art. 69 ust. 2 pkt 2 Prawa bankowego, co powodowało, że zgodnie z art. 58 § 1 k.c. cała umowa była nieważna. – Niezależnie od powyższych wywodów, nieważność umowy można było wywieść na innej podstawie prawnej.

NIEPRAWOMOCNE UNIEWAŻNIENIE KREDYTU w 1 rok

  • w styczniu 2016r. kredytobiorca wniósł pozbawienie wykonalności BTE
  • w grudnia 2016r. bank przegrywa nieprawomocnie (nieważność całej umowy kredytowej)
  • bank odwołał się od wyroku

Prawnikiem kredytobiorcy był r.rp. Krzysztof Orski

W ocenie Sądu powód pomimo spoczywającego na nim ciężaru dowodu określonego w art. 6 kc nie wykazał i nie udowodnił, że pozwani są zobowiązani do zapłaty kwoty z tytułu umowy kredytu stanowiącej przedmiot sporu, w szczególności powód nie udowodnił, aby pozwani posiadali wobec powoda zadłużenie uprawniające do wypowiedzenia umowy i postawienia go w stan natychmiastowej wykonalności, w tym nie udowodnił, aby bank złożył skutecznie oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu. Powyższe stwierdzenie tym samym nie pozwala na przypisanie aktualnie pozwanym odpowiedzialności kontraktowej wobec powoda jako dłużnikom osobistym, ani też jako dłużnikom rzeczowym.

Sąd Okręgowy w Warszawie
(sygn. akt: XXV C 1934/1615)

Sąd Okręgowy napisał także w uzasadnieniu tego wyroku z 2017-03-20:
„W ocenie Sądu nawet gdyby uznać, że powód dokonał skutecznego wypowiedzenia umowy kredytu to i tak zgłoszone roszczenie nie mogłoby zostać uwzględnione. Zdaniem Sądu pozwani przedstawili bowiem zasadny zarzut dotyczący zawarcia w przedmiotowej umowie kredytu niedozwolonych klauzul umownych indeksacyjnych. Klauzule te należało uznać za bezskuteczne wobec pozwanych, a w konsekwencji za niewykazaną należało potraktować wysokość wierzytelności powoda wobec pozwanych.”

PRAWOMOCNE ODFRANKOWIENIE KREDYTU w 1 rok

  • w maju 2016r. klient przestaje płacić raty
  • w sierpniu 2016r. bank wypowiada umowę (nieskutecznie)
  • w listopadzie 2016r. bank pozywa klienta (nakaz zapłaty)
  • w marcu 2017r. bank przegrywa nieprawomocnie (na pierwszej rozprawie)
  • w kwietniu 2017r. Raiffeisen przegrywa prawomocnie (nie składa apelacji, po zapoznaniu się z uzasadnieniem wyroku)

Prawnikiem kredytobiorcy była adw. Teresa Majewska

Kredytobiorcę opisuje historię na blogu OdfrankujKredyt.info.

W niniejszej sprawie umowa kredytowa w spornych przepisach §2 ust. 1 i 2, §3 ust. 2 oraz §5 ust. 5 przedstawiała mechanizm przeliczeniowych, który w ocenie Sądu kształtuje prawa i obowiązki powodów w sposób godzący w dobre obyczaje, rażąco naruszając ich interesy.
(…)
Tak skonstruowany mechanizm przewalutowania kredytu prowadzi do nieuzasadnionego świadczenia pieniężnego po stronie powodowej, które następnie oprocentowane zgodnie z postanowieniami mowy.

Sąd Rejonowy we Wrocławiu
(sygn. akt: XIV C 2227/15)

Sąd Rejonowy napisał także w uzasadnieniu tego wyroku z 2016-08-01:
„Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Powódka domagała się zapłaty kwoty 39.993,37zł wraz z odsetkami podnosząc, iż kwota ta stanowiła świadczenie nienależne pobrane przez stronę pozwaną w oparciu o klauzule abuzywne zawarte w umowie kredytu hipotecznego.”

2017-08-10 Sąd Okręgowy podtrzymał wyrok Sądu Rejonowego (sygn. akt II Ca 2227/16).

PRAWOMOCNE ODFRANKOWIENIE KREDYTU w 2 lata

  • we wrześniu 2015r. klient pozywa bank
  • w sierpniu 2016r. klient wygrywa nieprawomocnie
  • w sierpniu 2017r. klient wygrywa prawomocnie

Prawnikiem kredytobiorcy była r.pr. Agnieszka Sobczak z K&L Legal Granat i Wspólnicy Sp. K.

Ocena postanowień umowy dokonywana być powinna według zasad przewidzianych w art. 385 1 k.c., a zatem według stanu z chwili jej zawarcia oraz w okolicznościach jej zawarcia, przy uwzględnieniu umów pozostających z nią w związku, stosownie do art. 385 2 k.c. oraz art. 4 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz. U. UE L z 21 kwietnia 1993 r., dalej: „dyrektywa 93/13.”). Nie są objęte tą oceną kwestie związane z wykonywaniem umowy.

Sąd Najwyższy
(sygn. akt. IV CSK 285/16)

Uznanie mechanizmów zmiany oprocentowania oraz przewalutowania za prawnie wadliwe, przy braku innych postanowień umownych w tym zakresie, musi prowadzić w świetle dokonanych powyżej rozważań do stwierdzenia, że powódka swoje zobowiązanie powinna spłacać przy zastosowaniu pozostałych postanowień a w tym oprocentowanie 3,36% o jakim mowa w § 2 ust. 4 z pominięciem przeliczeń po kursie (…), kwota i waluta jak również oprocentowanie kredytu nadal bowiem jest określone w umowie,

Sąd Rejonowy we Wrocławiu
(sygn. akt: XIV C 2726/15)

Sąd Rejonowy napisał także w uzasadnieniu tego wyroku z 2016-07-20:
„Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Powódka domagała się zapłaty kwoty 54.182,35 zł wraz z odsetkami podnosząc, iż kwota ta stanowiłą świadczenie nienależne pobrane przez stronę pozwaną w oparciu o klauzule abuzywne zawarte w umowie kredytu hipotecznego.”

2017-07-20 Sąd Okręgowy uznał apelację banku za oczywiście bezzasadną (sygn. akt II Ca 2200/16).

PRAWOMOCNE ODFRANKOWIENIE KREDYTU w 2 lata

  • w sierpniu 2015r. klient pozywa bank
  • w lipcu 2016r. klient wygrywa nieprawomocnie
  • w lipcu 2017r. klient wygrywa prawomocnie

Santander Consumer Bank musi po wyroku:

  1. zwrócić nadpłatę wynikająca ze stosowania nielegalnych przeliczeń walutowych
  2. zapłacić odsetki od nadpłaty tj. kwoty nielegalnie zawyżonych i pobranych od klienta rat
  3. zwrócić koszty zastępstwa procesowego klientowi (koszt prawnika wg stawek określonych prawem)
  4. skorygować harmonogramy na przeszłość tj. liczyć raty od wypłaconej kwoty PLN z oprocentowaniem LIBOR CHF + marża banku (określona w umowie)
  5. skorygować wpisy dotyczące kredytu w Biurze Informacji Kredytowej

Prawnikiem kredytobiorcy była r.pr. Agnieszka Sobczak z K&L Legal Granat i Wspólnicy Sp. K.

Media o sprawie: Gazeta Wrocławska

W niniejszej sprawie kredyt udzielony został w istocie w złotych polskich, zaś frank szwajcarski pełnił jedynie funkcję waloryzacyjną. Będąc wskaźnikiem waloryzacyjnym, frank nie może stać się przedmiotem żądania przed Sądem.

Sąd Okręgowy w Olsztynie
(sygn. akt: I C 478/16)

Sąd napisał także w uzasadnieniu tego wyroku z 2017-04-13:
„Tak skonstruowana umowa nie stanowi umowy kredytu, jest nieważna na podstawie art. 58 §1 k.c. w całości, zawiera bowiem liczne odstępstwa od definicji legalnej zawartej w prawie bankowym”.

Link

Sąd Rejonowy stwierdza nieważność umowy o tzw. kredyt indeksowany CHF

W październiku 2015r. Klient pozwał Getin Noble Bank.

W styczniu 2017r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Wola wydał wyrok (sygn. akt. I C 1750/16) korzystny dla „frankowicza”, w którym stwierdził że umowa o kredyt jest nieważna, bo jest sprzeczna:

  • z art. 69 Prawa Bankowego (legalna definicja kredytu)
  • z art. 353(1) Kodeksu Cywilnego (swoboda umów)

Skutek nieważności umowy o kredyt, był następujący:

  • Bank wypłacił ~200.000 PLN
  • Klient spłacił ~240.000 PLN (całkowita spłata kredytu i pozwał bank)
  • Bank ma zwrócić ~40.000 PLN + odsetki (przeczytaj wyrok)

Ponadto Sąd stwierdził, że nawet gdyby umowa była ważna, to indeksacja do CHF nie wiązałaby klienta. Czyli bank umieścił w umowie zapisy dotyczące indeksacji, aby móc się bronić „wiedziały gały (konsumenta), co brały”. Jednak sąd potwierdza, że zgodnie z prawem działa zasada „wiedziały gały (bankowe), co dawały”. Niedozwolone postanowienia umowne nie wiążą klienta, z mocy prawa i od dnia podpisania umowy.

Aby łatwiej się czytało, podkreśliłem niektóre fragmenty::

  • NIEBIESKI – nieuczciwe praktyki rynkowe
  • ZIELONY – nieważność umowy
  • FIOLETOWE – abuzywność, niedozwolone postanowienia umowne
  • ŻÓŁTY – rozliczenie i odsetki dla klienta

Link do wyroku i uzasadnienia (sygn. akt I C 1750/16)