W ocenie Sądu powód pomimo spoczywającego na nim ciężaru dowodu określonego w art. 6 kc nie wykazał i nie udowodnił, że pozwani są zobowiązani do zapłaty kwoty z tytułu umowy kredytu stanowiącej przedmiot sporu, w szczególności powód nie udowodnił, aby pozwani posiadali wobec powoda zadłużenie uprawniające do wypowiedzenia umowy i postawienia go w stan natychmiastowej wykonalności, w tym nie udowodnił, aby bank złożył skutecznie oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu. Powyższe stwierdzenie tym samym nie pozwala na przypisanie aktualnie pozwanym odpowiedzialności kontraktowej wobec powoda jako dłużnikom osobistym, ani też jako dłużnikom rzeczowym.

Sąd Okręgowy w Warszawie
(sygn. akt: XXV C 1934/1615)

Sąd Okręgowy napisał także w uzasadnieniu tego wyroku z 2017-03-20:
„W ocenie Sądu nawet gdyby uznać, że powód dokonał skutecznego wypowiedzenia umowy kredytu to i tak zgłoszone roszczenie nie mogłoby zostać uwzględnione. Zdaniem Sądu pozwani przedstawili bowiem zasadny zarzut dotyczący zawarcia w przedmiotowej umowie kredytu niedozwolonych klauzul umownych indeksacyjnych. Klauzule te należało uznać za bezskuteczne wobec pozwanych, a w konsekwencji za niewykazaną należało potraktować wysokość wierzytelności powoda wobec pozwanych.”

PRAWOMOCNE ODFRANKOWIENIE KREDYTU w 1 rok

  • w maju 2016r. klient przestaje płacić raty
  • w sierpniu 2016r. bank wypowiada umowę (nieskutecznie)
  • w listopadzie 2016r. bank pozywa klienta (nakaz zapłaty)
  • w marcu 2017r. bank przegrywa nieprawomocnie (na pierwszej rozprawie)
  • w kwietniu 2017r. Raiffeisen przegrywa prawomocnie (nie składa apelacji, po zapoznaniu się z uzasadnieniem wyroku)

Prawnikiem kredytobiorcy była adw. Teresa Majewska

Kredytobiorcę opisuje historię na blogu OdfrankujKredyt.info.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *