Doprowadziło to do sytuacji, w której zastosowana klauzula waloryzacyjna sprzeczna była z naturą kredytu bankowego, istotą waloryzacji, a ponadto naruszała zasady współżycia społecznego, jako niedająca się pogodzić ze społecznym poczuciem sprawiedliwości oraz ekwiwalentności świadczeń, a także dobrymi obyczajami w stosunkach z konsumentami. Z tych względów omawiane postanowienia umowne pozostawały w sprzeczności z art. 69 ust. 1 w zw. z art. 3531, 3581 § 2, 5 k.c. i jako takie,na podstawie art. 58 § 1 k.c. były nieważne. To zaś pociągało za sobą nieważność całej umowy.

Sąd Okręgowy w Warszawie
(sygn. akt. III C 75/16)

Sąd Okręgowy napisał także w uzasadnieniu tego wyroku z 2016-12-02
Z tego punktu widzenia treść łączącego strony stosunku prawnego była sprzeczna z art. 69 ust. 1 i art. 69 ust. 2 pkt 2 Prawa bankowego, co powodowało, że zgodnie z art. 58 § 1 k.c. cała umowa była nieważna. – Niezależnie od powyższych wywodów, nieważność umowy można było wywieść na innej podstawie prawnej.

NIEPRAWOMOCNE UNIEWAŻNIENIE KREDYTU w 1 rok

  • w styczniu 2016r. kredytobiorca wniósł pozbawienie wykonalności BTE
  • w grudnia 2016r. bank przegrywa nieprawomocnie (nieważność całej umowy kredytowej)
  • bank odwołał się od wyroku

Prawnikiem kredytobiorcy był r.rp. Krzysztof Orski

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *